Czasowniki są najważniejszą częścią mowy w języku angielskim.Każde zdanie powinno zawierać przynajmniej jeden czasownik. W każdym zdaniu musi także występować podmiot. A więc coś co wykonuje daną czynność określoną przez czasownik. Kolejną cechą charakterystyczną tej części mowy jest zmiana formy. Inaczej niż w przypadku przymiotników i przysłówków przyjmują one różną formę w zależności od zastosowanego czasu. W języku angielskim mamy różne rodzaje czasowników. Możemy spotkać podstawową formę bezosobową bezokolicznika (np. to run, to dance, to sleep), czasowniki modalne (np. can, could, would, should), czasowniki pomocnicze (np. do, did, does, am, is), czasowniki regularne (takie, które odmieniają się standardowo poprzez dodanie końcówki "ed" w 2 i 3 formie) i czasowniki nieregularne (odmiana nietypowa).

• Nie przyjmują żadnych końcówek (-ing, -ed).
• Kolejny czasownik po czasownikach modalnych zawsze występuje w podstawowej formie.
• Pytania tworzone są przez inwersję.
• Używane są głównie w czasie Present Simple i czasami w Past Simple.

Poniżej przyjrzymy się podstawowym czasownikom modalnym i opiszemy podstawowe sposoby ich zastosowania. Warto wspomnieć, że do poniższej grupy można zaliczyć także czasowniki "have to" i "need". Nie posiadają one jednak wszystkich cech czasowników modalnych. Aby dowiedzieć się więcej kliknij na jedną z poniższych grup czasowników.

• can, could, might,may - prośby i możliwości.

Wszystkich 4 czasowników można użyć do przedstawienia prośby. Każda z nich będzie miała jednak inny stopień formalności i może zostać użyta w różnym kontekście. Czasowniki "can" oraz "could" dodatkowo dobrze sprawdzą się przy wyrażeniu możliwości. Do wyrażenia możliwości zrobienia czegoś w danym momencie, w czasie teraźniejszym najlepiej sprawdzi się czasownik modalny "can". Dobrze sprawdzi się także do opisania posiadanych umiejętności. Do opisu posiadanych umiejętności w czasie przeszłym użyjemy czasownika "could". W przypadku jeśli wykonanie danej czynności w przeszłości było możliwe tylko raz to użyjemy wtedy wyrażenia "was/were able". W zdaniach przeczących ta zasada nie funkcjonuje. Zapoznajmy się z poniższymi przykładami.

• He can speak French very well.
• I can go with you. I'm not busy.
• John could swim when he was six years old.
• They were able to finish this task.
• Can I borrow you car ?
• May I see the manager, please ?
• should, ought to - udzielanie rad.

Czasowniki "should" i "ought" mają bardzo podobne znaczenie. Różnią się one przede wszystkim stopniem formalności. Jeżeli będziemy chcieli wyrazić opinię to zastosujemy czasownik "should". Czasownika "ought to" użyjemy w sytuacjach formalnych, kiedy mamy do czynienia z ogólnie przyjętymi zasadami, prawami czy normami. Obydwa powyższe czasowniki modalne mogą być użyte w odniesieniu do czasu przeszłego. Należy jednak pamiętać, że w takim przypadku czasownik, który występuje po "ought to" lub "should" musi być w 3 formie poprzedzonej słowem "have".

• You should stop drinking alcohol.
• I should spend more time with my family.
• You ought to drive slower in the city.
• Children shouldn't leave at that time.
• Brian should've stayed at a hotel.
• She ought to have informed us about the problem.
• must ,may, might - nakazy i prawdopodobieństwa.

Za pomocą czasowników modalnych z tej grupy możemy wyrazić pewność lub prawdopodobieństwo wystąpienia danej czynności,zdarzenia. "Must" użyjemy gdy jesteśmy pewni, że dana sytuacja miała miejsce. "May" lub "might" zostaną użyte w przypadku jeśli różne warianty są brane pod uwagę i tak naprawdę nie wiemy co się wydarzyło. Do stwierdzenia, że coś jest niemożliwe użyjemy "can't" lub "couldn't".

• John must be at home. I can see his car outside.
• He might go swimming.
• James might be watching football.
• It may rain tomorrow.
• This painting can’t be a fake.
• They may have left by now.
• can't, mustn't - zakazy.

W języku angielskim różnica pomiędzy "can't" i "mustn't" jest niewielka. Jeśli chcemy komuś czegoś zabronić częściej użyjemy "mustn't". Zwrot częściej pojawi się w wyrażeniach formalnych. Czasownik modalny "can't" również może odnosić się do zakazów ale częściej wystąpi kontekście nieformalnym. Natomiast z jego pomocą możemy także opisać brak określonych umiejętności. Przyjrzyjmy się poniższym przykładom.

• Peter mustn’t watch TV after midnight.
• You mustn’t open any files in this folder.
• She can't dance.
• No, your boyfriend can’t stay overnight .
• didn't need to i needn't have done - brak potrzeby.

Dwie powyższe konstrukcje to najbardziej popularny sposób wyrażenia braku potrzeby wykonania danej czynności. W przypadku "didn't need to" mamy do czynienia z wyrażeniem w czasie przeszłym. Używamy tej konstrukcji w odniesieniu do czynności, które ostatecznie nie zostały wykonane. W przypadku "needn't have done" mówimy o czynnościach, które zostały wykonane. Natomiast nie było konieczności, potrzeby ich wykonywania. Przyjrzyjmy się poniższym przykładom aby lepiej zrozumieć różnicę.

• I didn't need to take an umbrella.
• We didn't need to help them.
• They needn’t have done all the exercises.
• I needn’t have bought another bottle of water.
• must,have to - obowiązki i potrzeby.

Słowo "must" i konstrukcja "have to" mają bardzo podobne znaczenie. Natomiast trzeba pamiętać, że w pewnych określonych okolicznościach użycie ich zamiennie byłoby błędne. Czasownik "must" będzie użyty w przypadku jeśli czujemy się zobowiązani aby coś zrobić lub gdy nakaz wywodzi się od mówiącego. Konstrukcji "have to" użyjemy w sytuacji, jeśli obowiązek został na nas nałożony przez kogoś innego. Warto zapamiętać, że konstrukcja "have to" przyjmie formę "has to" w 3 osobie liczby pojedyńczej.

• She has to read this book.
• I must watch this movie.
• You have to give up smoking.
• You must leave now.

• Czasowniki posiłkowe - jako czasowniki główne.

Poniżej przyjrzymy się czasownikom posiłkowym, które w zdaniu pełnią funkcję czasownika głównego. Posiadają tu odrębne znaczenie.

• John has two computers at home.
• Sarah does her homework for an hour every day.
• I had a great English teacher in primary school.
• This meal was delicious.
• Czasowniki posiłkowe - jako czasowniki pomocnicze.

W poniższych przykładach czasowniki odgrywają jedynie rolę wspomagającą w zdaniu. Operatory w języku angielskim używane są do tworzenia pytań i przeczeń.

• Do you speak German?
• I have never been to Italy.
• They haven't changed anything.
• Do you understand me ?
• Czasowniki posiłkowe - w 2 funkcjach.

Czasami w języku angielskim można spotkać się ze zdaniami, w których czasowniki posiłkowe pełnią podwójną rolę - czasownika głównego i operatora. Operator zazwyczaj występuje jako pierwszy.

• What do you do ?
• Have you always had a cat ?
• Brian had already had lunch.
• How did he do that ?